Een baantje in de tuin van een ambtenaar was goud waard in Veenhuizen. En wie geen vrienden had, spitte in het veen. Zo simpel was het.

Voor één aalmoes kreeg een timmerknecht drie jaar Veenhuizen. Een waargebeurd verhaal over armoede en heropvoeding.

De ambtenaar schreef op wat hij hoorde. En wat hij hoorde was niet altijd wat de man bedoelde. Zo verloor Willem zijn naam en bijna zijn identiteit.

Met kanalen, arbeid en idealen bouwde Van den Bosch Veenhuizen. Armen en landlopers groeven zelf de kolonie waarin zij zouden leven.

Veenhuizen in de jaren dertig: voor wie eenmaal in aanraking was gekomen met Justitie, was er weinig weg terug. De kachelsmid wist dat als geen ander.

Een leven als wees in 19e-eeuws Amsterdam, een jeugd in het Rooms-Katholieke weeshuis — en dan toch Veenhuizen. Het lot van Bartholomeus Gevelaar.

In Veenhuizen knipte de bajesbarbier gevangenen voor tabak of spek. Met tondeuse en scheermes had hij onverwacht veel macht in het gesticht.